Białko w diecie psa

Białko w diecie psa

Biało to bardzo istotny składnik diety psa. Co prawda pies jest mięsożercą względnym, a wieki przystosowywania psów do życia z ludźmi spowodowały, że świetnie znoszą pożywienie dla wszystkożerców, którymi jesteśmy. Nie zmienia to faktu, że psiaki mają specyficzne potrzeby żywieniowe i warto znać podstawowe zasady przygotowania diety dla pupila. Trzeba też wiedzieć, czego unikać, gdyż ludzie spożywają produkty wpływające toksycznie na psy, np. czekolada, która zawiera teobrominę.

Białka pełnowartościowe

Białka pełnowartościowe to najważniejszy składnik diety. To one umożliwiają psu prawidłowy wzrost, rozwój organizmu oraz odpowiednią regenerację. Posiadają one niezbędne egzogenne aminokwasy, czyli takie, które muszą zostać dostarczone do organizmu z pokarmem. Ilość tych aminokwasów może się różnic w zależności od źródła białka, jednak jest zbliżona do zapotrzebowania zwierzęcia.

Przykładem produktów zawierających pełnowartościowe białka są: białko tkanki mięśniowej ssaków i ryb, białko mleka oraz jaja kurzego, białko soi.

Białka częściowo pełnowartościowe

Białka częściowo wartościowe również zawierają znaczną ilość potrzebnych aminokwasów, jednak w stopniu wystarczającym do podtrzymania życia. Tym samym nie zapewniają prawidłowego rozwoju i wzrostu. Przykładami są: białka zbóż, ryżu, kukurydzy. Najczęściej brakuje w nich lizyny lub tryptofanu. Niedobory tych aminokwasów mają negatywny wpływ na zdrowie pupila.

Oba powyżej wskazane aminokwasy są bardzo ważne w zachowaniu zdrowia pieska. Lizyna odgrywa ważną rolę w produkcji przeciwciał, dlatego też jest zalecana jako środek zwiększający odporność. Ponadto, przyspiesza gojenie ran, uszczelniając barierę skórną poprzez tworzenie wraz z witamina C kolagenu. Pełni istotna rolę w produkcji hormonów i enzymów. Tryptofan to prekursor serotoniny, tzw. „hormonu szczęścia”. Jego niedobory mogą wpłynąć na powstawanie problemów behawioralnych.

Białka niewystarczające do podtrzymania życia

Ostatnia grupa przyswajalnych białek to te, które nie wystarczają do podtrzymania życia. Można je znaleźć między innymi w żelatynie. Brakuje w niej jednak takich aminokwasów, jak tryptofan i cysteina oraz występuje niedobór metioniny, izoleucyny, waliny oraz tyrozyny.

Cysteina i metionina odpowiadają za stan sierści psa. Izoleucyna i walina ma istotne właściwości energetyczne oraz zabezpiecza mięśnie przed rozpadem, a także pełnią istotne funkcje w regeneracji tkanek i przyspieszają rozkład kwasu mlekowego. Natomiast tyrozyna jest prekursorem dopaminy i noradrenaliny powodującej pobudzenie.

Białka bezwartościowe

Białka bezwartościowe to te, których organizm pupila nie jest w stanie przyswajać, np. białko pierza czy paznokci. Z tego powodu zawsze warto zwracać uwagę na jakość kupowanych produktów.

Jeżeli dana karma zawiera 90% produktu pochodzenia zwierzęcego, ale tylko 10% to tkanka mięśniowa przykładowo kury, to tak naprawdę jedynie 10% składników zawiera pełnowartościowe białka. Jeżeli przy tym częściowo w produkcie znajdują się zmielone pazury, to ta część karmy jest całkowicie bezwartościowa.

Karmy monobiałkowe

Karma monobiałkowa (monoproteinowa) zawiera składniki wyłącznie z jednego źródła białka. Może to być białko pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, jednak to pierwsze jest o wiele bardziej popularne.

Dieta monobiałkowa zalecana jest przede wszystkim tym psom, które mają alergię. Jej plusem jest możliwość ścisłej kontroli składu, co umożliwia wyeliminowanie alergenów. Najczęściej alergizujące są: mięso i pochodne jagnięciny, wołowiny, wieprzowiny, białka mleka i sojowe, seler, orzechy, owoce morze. Oczywiście każdy pies może być uczulony na inny pokarm, dlatego ważna jest specjalistyczna diagnostyka.

Przydatność tego typu karm mogą docenić także właściciele, którzy decydują się na karmienie pieska żywnością przygotowaną w domu. Pomaga ona bowiem w pierwszych etapach diagnozowania pupila. Można bowiem podawać monibiałkowe karmy, sprawdzając, na które z nich reaguje zwierzę. W takich sytuacjach ważna jest jednak dokładna weryfikacja składu. Może się bowiem okazać, że alergia jest efektem innych składników niż te pochodzenia zwierzęcego czy roślinnego, np. przez konserwanty lub wzmacniacze smaku.

Karmy monoproteinowe mogą być również dobrym rozwiązaniem dla osób, które chciałyby karmić swojego psa gotowymi produktami, jednak muszą ściśle kontrolować składniki diety. Przy alergiach na niektóre produkty spożywcze właściciele często mają problem, aby znaleźć wśród karm te pozbawione niechcianych składników. Produkty monobiałkowe z zasady powinny mieć ograniczone składniki, dzięki temu łatwiej jest kontrolować to, co trafia do miski pupila.

Należy jednak pamiętać, że lepiej jest dostarczać psu białko z różnych gatunków zwierząt. Wynika to z pewnych różnic w budowie białek różnego pochodzenia, które zawierają odmienny skład aminokwasów. Oczywiście nie oznacza to przymusowej rezygnacji z monoproteinowych karm. Można na przemian podawać pieskowi różne karmy o ograniczonym składzie. Brak odpowiedniego zbilansowania może prowadzić do ewentualnych niedoborów.

 

Pamiętaj!

Odpowiedni bilans

Przygotowując dietę dla swojego psa, watro zwrócić uwagę na dobrej jakości produkty oraz specyficzne potrzeby pupila. Jeżeli bowiem jest on uczulony na jakieś składniki, to potrzebna będzie eliminacji alergenów, a tym samym samodzielne przygotowywanie produktów lub decyzja o zakupie karmy, która jest ich pozbawiona.

Warto też pamiętać, że nie wszystkie białka są pełnowartościowe i komponować dietę w taki sposób, aby dostarczyć zwierzakowi wszystkich niezbędnych składników.

Oczywiście należy podkreślić, że niebezpieczny dla zdrowia jest zarówno niedobór, jak i nadmiar białka, który prowadzi do zakwaszenia organizmu. Przyjmuje się, że na każdy kilogram masy ciała pies powinien spożywać od 2,5 do 5 gram białka. Najczęściej podaje się, że optymalna podaż strawnego białka powinna oscylować między 4 a 5 gam na kilogram masy ciała u zdrowego, odrosłego, nieciężarnego psa.

Należy też podkreślić, że zapotrzebowanie to zmienia się wraz z wiekiem i stanem zdrowia pieska. Przykładowo zapotrzebowanie na białko u suczek w okresie laktacji wynosi między 5 a 9 gram na kilogram masy, natomiast u szczeniąt między 5 a 9 gram na kilogram w zależności od wieku.

Weterynarz może również zalecić zwiększenie lub zmniejszenie podaży białka po analizie wyników badań pieska lub w przebiegu określonych chorób.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *